رمان سووشون آیینه تمام نمای بخش مهمی از تاریخ و فرهنگ ایرانیان است  محیط طباطبایی در آیین یادواره سیمین دانشور و  پنجاه سالگی سووشون که در محل خانه موزه سیمین و جلال برگزار شد،گفت:رمان سووشون آیینه تمام نمای بخش مهمی از تاریخ و فرهنگ ایرانیان است. به گزارش شهرنوشت و به نقل از روابط عمومی […]

رمان سووشون آیینه تمام نمای بخش مهمی از تاریخ و فرهنگ ایرانیان است 

محیط طباطبایی در آیین یادواره سیمین دانشور و  پنجاه سالگی سووشون که در محل خانه موزه سیمین و جلال برگزار شد،گفت:رمان سووشون آیینه تمام نمای بخش مهمی از تاریخ و فرهنگ ایرانیان است.


به گزارش شهرنوشت و به نقل از روابط عمومی و امور بین الملل شرکت توسعه فضاهای فرهنگی شهرداری تهران، محیط طباطبایی ایران شناس و دبیر انجمن موزه های ایران،در آیین یادواره سیمین دانشور و پنجاه سالگی سووشون در محل خانه موزه سیمین و جلال که با حضور مدیران شهری از جمله احمد مسجد جامعی عضو شورای شهر تهران، علیرضا آقایی مدیرعامل شرکت توسعه فضاهای فرهنگی،جمشید شریفی پویا نائب رییس هییت مدیره این شرکت، برگزار شد، با اشاره به سبک زندگی شخصیت بزرگی چون سیمین دانشور،گفت: داستان سووشون به معنای واقعی یک نوبل رمان نویسی ست که بخش مهمی از فرهنگ یک کشور را به نحو احسن در دل خود جای داده است.

دبیر انجمن موزه های ایران به نقش مهم ادبی سیمین دانشور در حوزه فرهنگ و زبان فارسی اشاره کرد و گفت: یکی از مهم ترین اثرگذاری های خانم دانشور مربوط به زمانیست که ایشان رییس گروه باستان شناسی و هنر دانشگاه تهران بودند و نقشی که ایشان در حوزه توسعه آموزش هنر داشتند و به همین خاطر در سال گذشته پژوهشگاه میراث فرهنگی، کتابی با عنوان “سیمین نامه” منتشر کرد.

محیط طباطبایی افزود: نام سووشون برگرفته از رسم و سنت میراث غیرملموس مردم منطقه پارس و میراث تاریخی ما هست که در آن به شخصیت اسطوره ای سیاووش پرداخته میشود. سیاووش که نماد صلح طلبی و وفای به عهد است. این داستان بیانگر یک تفکر و اندیشه تاریخی ست که در آن مرگ سیاووش آغازگر یک حیات جدید و زراعی ست.

برگزاری چنین یادواره ها و رویدادهایی در انتقال فرهنگ غنی و کمک به ایجاد الگوهای زیست شهری موثر است.

احمد مسجد جامعی عضو شورای شهر تهران ضمن تاکید بر توجه به وضعیت خانه های مشاهیر پایتخت، گفت: خانه های مشاهیر از جمله خانه سیمین و جلال و خانه نیما میراث فرهنگی و شهری ما هستند چراکه این خانه ها در زمان حیات صاحب خانه محل برگزاری رویدادهای مهم فرهنگی و ادبی بوده اند.

وی بر لزوم توجه بیشتر به امر رسیدگی و مرمت خانه های مشاهیر توسط شهرداری تاکید کرد و افزود: ضروری ست خانه مهدی اخوان ثالث نیز که در سالهای گذشته مورد غفلت و کج سلیقگی قرار گرفته، اکنون به همت شرکت توسعه فضاهای فرهنگی مرمت و احیا شود.

مسجد جامعی همچنین به شخصیت مستقل خانم دانشور اشاره کرد و گفت: سیمین دانشور تاثیرگذار ترین نویسنده رمان در حوزه زنان است و بیش ترین ترجمه از آثار او انجام شده است.
مفاخر و چهره های برجسته فرهنگی و ادبی معرف اصلی یک ملت هستند.

سبحانی مسول دبیرخانه دائمی مفاخر نیز در این مراسم با تشریح وظیفه اصلی دبیرخانه مفاخر ایران گفت: میزان اهمیت یک کشور به عداد ملت و نفوذ آن یا مساحت و حتی تعداد خانه های فرهنگی نیست بلکه به تعداد شخصیت های فرهنگی و ادبی ست همانطور که ایرانیان را با فردوسی و حافظ و مولانا و سعدی و… می شناسند.

وی همچنین توجه به بسامد واژگانی و دیدگاه و تئوری زندگی سیمین دانشور را یکی از راههای نجات انحطاط فرهنگی عصر حاضر برشمرد و تصریح کرد: ما بعنوان میراث دار این فرهنگ موظف هستیم این اندیشه ها و الگوها را به دانشگاهها و حتی دبیرستانها تسری دهیم و به گفتمان روز تبدیل کنیم.

سبحانی گفت: مجامع علمی موظف هستند این ویژگی های والا و ارزشمند را معرفی کنند و در حال حاضر نیز دبیرخانه مفاخر ایران در حال اماده سازی زندگینامه دکتر سیمین دانشور با فرمت یونسکو و با همکاری وزارت کشور است.

مشکلات فرهنگی تنها با انجام اقدامات فرهنگی برطرف خواهد شد

رضا توسلی مدیر خانه-موزه سیمین و جلال که در این مراسم به نمایندگی از مدیرعامل و هیئت مدیره شرکت توسعه فضاهای فرهنگی سخنرانی کرد ضمن اشاره به دغدغه های اجتماعی و فرهنگی از جمله گرایش های فکری پوچ گرایی،طلاق،اعتیادو… گفت: تنها راهکار موثر حل معضلات فرهنگی از طریق خود فرهنگ و اقدامات فرهنگی صورت می پذیرد.

توسلی بر لزوم توجه بیشتر به الگوسازی از طریق معرفی اسطوره های تاریخی و ادبی تاکید کرد و گفت: سیاووش نماد وفای به عهد است و با معرفی چنین چهره های اسطوره ای می توان فرهنگ صحیح اجتماعی و اخلاقی را اشاعه داد.

وی گفت: رمان سووشون نیز با ادبیات سلیس و روان خود قابلیت این را دارد که از آن فیلمنامه ای تهیه شده و سریال یا فیلم سینمایی بسازیم.

گفتنی ست در این آیین نمایشنامه خوانی با اجرای برجسته افسانه بایگان و محمد متوسلانی، و مراسم نی نوازی با اجرای استاد و ردیف دان برجسته نی،بهروز الوندی پور،داستان خوانی با اجرای لیلا آبنوس، انجام گرفت.

در آیین یادواره سیمین دانشور و پنجاه سالگی سووشون که روز جمعه در محل خانه-موزه سیمین و جلال برگزار شد ، جمعی از هنرمندان و چهره های شاخص ادبی از جمله کاظم دزفولیان رییس گروه ادبیات دانشگاه شهید بهشتی،علی محمد سجادی نویسنده و استاد دانشگاه حوزه ادبیات فارسی و داریوش مودبیان نیز حضور داشتند.

سیمین دانشور، داستان‌نویسنده و مترجم، متولد هشتم اردیبهشت‌ماه سال ۱۳۰۰ در شیراز بود که ۱۸ اسفندماه ۱۳۹۰ در سن نودسالگی پس از طی یک دوره بیماری درگذشت. او در سال ۱۳۲۸، دکتری خود را در رشته‌ ادبیات فارسی از دانشگاه تهران گرفت و یک سال بعد با جلال آل ‌احمد ازدواج کرد.

دانشور نخستین زن ایرانی است که به شکل حرفه‌ای در زبان فارسی داستان نوشت. مهم‌ترین اثر او، رمان «سووشون» است که نثری ساده دارد و به زبان‌های متعددی ترجمه شده است. این کتاب از جمله پرفروش‌ترین آثار ادبیات داستانی در ایران محسوب می‌شود.

از جمله تألیف‌ها و ترجمه‌های دانشور عبارت‌اند از: «آتش خاموش»(۱۳۲۷) «سرباز شکلاتی» برنارد شاو (۱۳۲۸)، «باغ آلبالو» و «دشمنان» از آنتوان چخوف (۱۳۳۱)، ‌ «بئاتریس» از شنیتسلر و «رمز موفق زیستن» از دیل کارنگی (۱۳۳۲)، «کمدی انسانی» ویلیام سارویان و «داغ ننگ» از ناتانیل هارتون (۱۳۳۴)، «شهری چون بهشت» (۱۳۴۰)، «سووشون» (۱۳۴۸)، «بنال وطن» از آلن پیتون (۱۳۵۱)، «به کی سلام کنم؟» (۱۳۵۹)، «غروب جلال» (۱۳۶۰)، «ماه عسل آفتابی» (داستان‌های ملل مختلف) (۱۳۶۲)، «جزیره‌ی سرگردانی» (۱۳۷۲) «شناخت و تحسین هنر» (مجموعه‌ی مقالات) (۱۳۷۵)، «از پرنده‌های مهاجر بپرس» (۱۳۷۶) و «ساربان سرگردان» (۱۳۸۰).